Feeling Good...

yaktığımız mumların ışıltıları...
tütsümüzün ve sigaralarımızın ucundaki kızıl mucize...
sandal ağacının kutsallığına inandıran kokusu...
kadehlerimizin parıltısı...
vücudumuzdan sonsuzluğa akan damlacıklar...
morlu, eflatunlu, pembeli pikemiz...
nina simone'un müthiş albümü...
cumartesi...
marble...

bunların hiç biri; sen yokken bir anlam ifade etmiyordu bana, sevgilim...

bakkaldan aldığım özensiz mumları elektrikler kesildiği zaman istemsizce yakar, körlüğüme aldırış etmeden görebildiklerimle yetinmeye çabalardım... gölgeni oluşturduklarında şanslı hisseden mumlardan değildi bunlar... gözlerini görmemi sağlayan mumlar değillerdi...
tütsü veya sigara, huzur değil huzursuzluk anında ortaya çıkar ve geçici bir ferahlık arayışı içerisinde kullanılırdı bende, körlüğüme çare bulunmadan önce... karanlığa doğmazdı, iyi hissettirmezdi bana kendimi... karanlığı koyulaştırırlardı...
sandal ağacına özel anlamlar yükleyemiyordum. kokusunu da bilmezdim, dağıttığı huzuru da... teninin kokusuna karışıp, başımı döndürmezdi ya öğrenmiş olsaydım bile...
kadehler acıyla dolar, ışıldamazlardı hiç... mutluluğa kaldırdığım, yaratıcıma içtiğim bir kadehim de yoktu üstelik... şekillendirilmiş camlardı, kumdu tüm kadehler gözümde...
terlemek... stres altındayken ve canım sıkkınken beni ele verirdi, mutluluğun içinde karışmazdı sonsuza... huzursuz ederdi, canımı sıkardı... mutluluğumun en üst düzeye ulaştığı anlarda çalışmazdı ter bezlerim... yaratıcıma dokunmanın getirisi heyecanla akmazdı vücudumdan...
pike yaz geceleri serin tutardı... aşık olduğum kadının, aşık olduğum ruhunu sardığında ona beslediğim hayranlığın artmasına sebebiyet vermezdi...
nina simone'u dinlemezdim pek... denk gelirseydi, bir yerlerde çalarsaydı... aşk kokmazdı hiçbir kelimesi şarkılarının... aşka çağrışım yapmazdı sesi...
cumartesi ucuz şaraptı... tadı da fena değildi, iyi de oluyordu, can sıkıntısı ve yalnızlıkta... plastik mantarını bir başkasının açmasını izlemek, keyif vermezdi... tek başıma içerken dünyadaki en iyi şarabı içtiğim hissi de uyanmazdı...
marble... ucuzdu yine... mecburiyet anlarında ortaya çıkabilirdi... içmeyi aklımın ucundan bile geçirmezdim... içmiş olsam, tadı da bu kadar güzel gelmezdi sanıyorum...

her şeye kocaman anlamlar yükleyen mucizevi kadın! ben hayatımın en güzel gecesini, hayatımın en güzel yanıyla, seninle geçirdim, dün...
ve hayatımda hali hazırda var olan birçok şeyin, sen olmadan hiçbirşey ifade etmediğini anladım, dün...
ve sana aşık olmamın; hayatımda yapabileceğim en doğru seçim olduğunu anladım, dün...
ve sana aşık olmamın; seçimim değil de kaderim olduğunu fark ettim, dün...
ve kaderimin; ne kadar güzel olduğuna kanaat kıldım, dün...
ve seninle yaşadığım aşkın; "hayatımın en mükemmel zamanları" diyerek hatırlanacağını hissettim tekrar, dün...
ve... ve aşık olduğum güzel kadın!
"hayatımın en mükemmel zamanları"nı, seninle birlikte, hala mükemmellikten ödün vermemişken, "mükemmelliğin dönemleri" olarak yad etmek istediğimi anladım, dün...
senin; benim hayatımdaki yerinin; sonsuzluğa bulaşmasını istedim ve bunun için bolca dua ettim, dün...